юпун

сфт. 1. Танани яхши иситмайдиган, юпқа, енгил-елпи (кийим ҳақида).

Юпун чопон.

Қиш совуқ ва лойгарчилик келди. Менинг устим юпун, кавушимнинг бир жағи йиртилган эди. — М. Муҳаммаджонов, Турмуш уринишлари

[Камолнинг] Соқол-мўйлови ўсган, кийим-боши юпунгина. — Ҳ. Назир, Кўктерак шабадаси

Ёʻқчиликдан бўлса керак, ҳар қалай, Дўст ёшлигида юпун кийинарди — М. Жўра, Изтироб

2. Уст-боши хароб, камбағал; қашшоқ.

Кир, юпун одамлар ҳансираб, каловланиб, букилиб боришарди. — Ойбек, Қуёш қораймас

Меҳнат аҳли юпун, яланғоч, Чапатига бўлдилар муҳтож. — Ғайратий

3. кўчма Қийинчиликда қолган; ночор, хароб.

Болалик, ғариб ва юпун кунлардан бери дўст бўлган Охунбобоевнинг ишончига лойиқ иш қилолдимми, кексайганимда беобрў, шарманда бўлиб қоламанми?! — С. Аҳмад, Қадрдон далалар

Хароб, юпун, таланган қишлоқнинг изтироббахш манзараси гўё Полвоннинг кўксига ўз дардини қўярди. — Ойбек, Қуёш қораймас

1. Танани яхши иситмайдиган, юпқа, енгил-елпи (кийим ҳақида).İNCE (GİYİSİ)

2. Уст-боши хароб, камбағал.FAKİR

1. juqa, jeńiltek, jeńil-jelpi (kiyim haqqında)

2. jupını, kembaǵal, jarlı, joq-juqa

3. авıс. ábiger, qorenish, tómen