yupanmoq

fl. 1. Yigʻlashdan toʻxtamoq; ovunmoq (goʻdak haqida).

Bolalik ekan, yangi kiyim daragini eshitib, yupanib qoldim. — I. Rahim, Olovkor

Bir yarim yashar chamasidagi bola goh yigʻlar, goh yupanib, onani emardi. — Sh. Toshmatov, Erk qushi

2. Taskin topmoq; ovunmoq.

Xolmurod bu odamlar orasida bir oz yupandi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Uylanmay yoshi oʻtib ketayotgan oʻgʻlining gohi qizlar haqidagi gaplari Sharofat xolaga hamma vaqt sirli bir quvonch bagʻishlar edi. Hozir ham shu fikr bilan yupanib oʻz ishlari bilan ovora boʻldi. — A. Muxtor, Chinor