юпанч

от 1. Юпантирувчи, овунтирувчи сезги, ҳис-туйғу; тасалли, таскин.

Бу товушлар, бу портлашлар унинг асабини нега-дир бузмади. Қайтага қандайдир ҳаловат, юпанч бераётганга ўхшарди. — С. Аҳмад, Жимжитлик

Қозоқ халқи ўз мунг-зорини, қувончи билан юпанчини, орзу ва муддаосини ўлан билан ифодалаб келди. — Газетадан

2. Юпантирувчи нарса, шахс; овунчоқ.

Кундузи шу дарахт, кечаси парёстиқ унинг юпанчи. — С. Нуров, Ёстиқ

Кечалари юлдуз тўла осмонга тикилиб, тунни тонгга улаб, қушлар наъмасидан, сувлар шилдирашидан кўнгли аллақандай юпанч изларди. — С. Аҳмад, Уфқ

У [Моҳидил] онасини ниҳоятда севар, бир зумгина ажрашни истамас, юпанчи ҳам, қувончи ҳам — шу она. — Ж. Абдуллахонов, Тўфон

Кишини юпантирувчи, овунтирувчи, ором бахш этувчи, қувонч.TESELLİ

jubanısh, táselle, aldanısh

русчаотрада, утешениеинглизчаcomfort, consolationфрансузчаconsolation, joie