yupanch

ot 1. Yupantiruvchi, ovuntiruvchi sezgi, his-tuygʻu; tasalli, taskin.

Bu tovushlar, bu portlashlar uning asabini nega-dir buzmadi. Qaytaga qandaydir halovat, yupanch berayotganga oʻxshardi. — S. Ahmad, Jimjitlik

Qozoq xalqi oʻz mung-zorini, quvonchi bilan yupanchini, orzu va muddaosini oʻlan bilan ifodalab keldi. — Gazetadan

2. Yupantiruvchi narsa, shaxs; ovunchoq.

Kunduzi shu daraxt, kechasi paryostiq uning yupanchi. — S. Nurov, Yostiq

Kechalari yulduz toʻla osmonga tikilib, tunni tongga ulab, qushlar naʼmasidan, suvlar shildirashidan koʻngli allaqanday yupanch izlardi. — S. Ahmad, Ufq

U [Mohidil] onasini nihoyatda sevar, bir zumgina ajrashni istamas, yupanchi ham, quvonchi ham — shu ona. — J. Abdullaxonov, Toʻfon

Kishini yupantiruvchi, ovuntiruvchi, orom baxsh etuvchi, quvonch.TESELLİ

jubanısh, táselle, aldanısh

русскийотрада, утешениеанглийскийcomfort, consolationфранцузскийconsolation, joie