yuklamoq

fl. 1. Yuk ortmoq.

Mashinaga gʻisht yuklamoq. Eshakka oʻtin yuklamoq.

Shu yerda aravaga shox yuklayotgan Abdusamad qori darrov yoʻrgʻalab chiqib, juvonni gapga soldi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

2. koʻchma Vazifa yoki ish topshirmoq, zimmasiga qoʻymoq; ortmoq.

Oʻz ishini birovga yuklab qoʻydi.

Hamma ishni oʻrinbosarimga yuklab qoʻydim. — Mushtum

Oynisaga yangi sex mudirligini yuklab toʻgʻri qilganiga qanoat hosil qildi. — H. Gʻulom, Toshkentliklar