юкламоқ

фл. 1. Юк ортмоқ.

Машинага ғишт юкламоқ. Эшакка ўтин юкламоқ.

Шу ерда аравага шох юклаётган Абдусамад қори дарров ёʻрғалаб чиқиб, жувонни гапга солди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

2. кўчма Вазифа ёки иш топширмоқ, зиммасига қўймоқ; ортмоқ.

Ўз ишини бировга юклаб қўйди.

Ҳамма ишни ўринбосаримга юклаб қўйдим. — Муштум

Ойнисага янги сех мудирлигини юклаб тўғри қилганига қаноат ҳосил қилди. — Ҳ. Ғулом, Тошкентликлар