ёзиқ
yoziqёзиқ И
от эск. Айн. гуноҳ.
Ажалингнинг етиши қилган ёзиғингдан эмас, бек акангнинг қонсираши! деган гап [Ҳасаналининг] кўнглига тушар эди-да, беихтиёр уфлаб юборар эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
Ёзиғим не? Ўзимдай бир ғарибани яхши кўрганимми? [деди Матпано]. — Ёшлик
Бизнинг худога нима ёзиғимиз бор экан. — З. Саид, Н. Сафаров, Тарих тилга кирди
ёзиқ ИИ
от 1. Ёйилган, очилган, тўшалган.
Ёзиқ палос. Ёзиқ чойшаб.
— Дадажон! — дея қувноқ қичқириб Онабиби қарши чиқди: унинг сочлари ёзиқ, қўллари қурум эди. — А. Мухтор, Чинор
2. Кенг, энли.
Келиб кўрдим: кенгиш, ёзиқ кўчалар, Кундуздай равшандир юрсак кечалар. — Эргаш Жуманбулбул ўғли
Равшанхон сўзлайди алвон-алвон, яғрини ёзиқ полвон, юзлари олмадай пишган, кўрганнинг ақли шошган. — Равшан
3. айн. Ёйиқ 3.
Ёзиқ ликопча. Ёзиқ сават.
ёзиқ И
н 1. sin, fault, guilt
2. crime, offence
ёзиқ ИИ
1. spread, laid
2. spacious, wide
ёзиқ кўчалар wide roads
ЁЗИҚ
1. jayıwlı, jayılǵan, tósewli, tóselgen
2. jazıq, keń, enli
3. jalpaq