yoziq

ot esk. Ayn. gunoh.

Ajalingning yetishi qilgan yozigʻingdan emas, bek akangning qonsirashi! degan gap [Hasanalining] koʻngliga tushar edi-da, beixtiyor uflab yuborar edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Yozigʻim ne? Oʻzimday bir gʻaribani yaxshi koʻrganimmi? [dedi Matpano]. — Yoshlik

Bizning xudoga nima yozigʻimiz bor ekan. — Z. Said, N. Safarov, Tarix tilga kirdi

ot 1. Yoyilgan, ochilgan, toʻshalgan.

Yoziq palos. Yoziq choyshab.

— Dadajon! — deya quvnoq qichqirib Onabibi qarshi chiqdi: uning sochlari yoziq, qoʻllari qurum edi. — A. Muxtor, Chinor

2. Keng, enli.

Kelib koʻrdim: kengish, yoziq koʻchalar, Kunduzday ravshandir yursak kechalar. — Ergash Jumanbulbul oʻgʻli

Ravshanxon soʻzlaydi alvon-alvon, yagʻrini yoziq polvon, yuzlari olmaday pishgan, koʻrganning aqli shoshgan. — Ravshan

3. ayn. Yoyiq 3.

Yoziq likopcha. Yoziq savat.