yoʻymoq

fl. Biror narsa, hodisaning sabab yoki mohiyati, asosini oʻzicha talqin etmoq, taʼbirlamoq, nima bilandir bogʻlamoq, oʻshandan deb oʻylamoq, hisoblamoq.

Tushni yaxshilikka yoʻymoq.

Ona oʻgʻlidagi sabrsizlikni koʻrib, oʻqishga mehr qoʻyganligiga yoʻydi. — J. Abdullaxonov, Xonadon

Odat-da odamlar tush koʻrib, uni boshqa bir boʻlajak hodisaga yoʻyadilar. — O. Moʻminov, Xiyobondagi uch uchrashuv

Biroq bu holni kunning sovugʻiga yoʻyish, tinchi buzilgan odamning injiqligi bilan taʼbirlash ham mumkin. — Sh. Xolmirzayev, Qil koʻprik