ёʻймоқ
yoʻymoqёʻймоқ
фл. Бирор нарса, ҳодисанинг сабаб ёки моҳияти, асосини ўзича талқин этмоқ, таъбирламоқ, нима биландир боғламоқ, ўшандан деб ўйламоқ, ҳисобламоқ.
Тушни яхшиликка ёʻймоқ.
Она ўғлидаги сабрсизликни кўриб, ўқишга меҳр қўйганлигига ёʻйди. — Ж. Абдуллахонов, Хонадон
Одат-да одамлар туш кўриб, уни бошқа бир бўлажак ҳодисага ёʻядилар. — О. Мўминов, Хиёбондаги уч учрашув
Бироқ бу ҳолни куннинг совуғига ёʻйиш, тинчи бузилган одамнинг инжиқлиги билан таъбирлаш ҳам мумкин. — Ш. Холмирзаев, Қил кўприк
ЁʻЙМОҚ
jorıw, ózinshe esaplaw, shamalaw, dusmallaw
ёʻймоқ
1. auslegen vt, deuten vt, erläutern vt
2. zuschreiben vt