ёввош
yovvoshёввош
сфт. шв. Ювош; оҳиста, итоаткорона.
Айби нимадалигини англамаган от жонивор, чиройли сариқ бошини ёввошгина чўзиб, чол кетидан эргашди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар
- Ёввош тортмоқ Тинч, осуда, сабр-то-қатли, ҳалим бўлмоқ. Кумуш ўз хатида ёзгандек, дарҳақиқат, Зайнаб шу кейинги кунларда ёввош тортган. А. — Қодирий, Ўтган кунлар
- Қўйдек ёввош Бировга халақит бермайдиган, табиатан беозор. Баъзилар [Ориповни] қўйдек ёввош, бировнинг ҳақига хиёнат қилмайди, деб мақтаб қўйишади. — Х. Тўхтабоев, Фелетондан кейин
ёввош
Қаранг: ювош