ётқизмоқ

фл. 1. Ётмоқ 1 феълининг орттирма нисбати.

Беморни ётқизмоқ.

Қодир уйга кирди. Хотини боласини аллалаб ётқизмоқда эди. — А. Қаҳҳор, Қаноциз читтак

[Бектемир] Қорнидан яраланган жангчини шинелга ётқизиб, судраб кетаётган ҳамширага ёрдамлашди. — Ойбек, Қуёш қораймас

2. Тўшамоқ, солмоқ.

Совуқ тушса, қориш-ма қотиб қолиб, бетон ётқизиш қийин бўлади. — С. Сиёев, Ёруғлик

1. укладывать, заставлять лечь

2. мостить

• кўчаларга тош ётқизмоқ мостить улицы

в lay, put, cause to lie, install (pipe, cable)

legen vt, (narsalarni) (ein)packen vt