ётмоқ

фл. 1. Танани ерга (каравот, тўшак ва шу кабиларга) бериб чўзилмоқ, узала тушмоқ.

Ерга ётмоқ. Ўт устига ётмоқ.

Ёʻлчи қуруқ наматга ётиб, устига кўрпача ёпди. — Ойбек, Танланган асарлар

Ҳасанали секин-гина дарича остига ётиб, ҳужра ичига қулоқ солди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

У келганда, Қурбон ота ўрнида ёнбошлаб ётар, Махсум ухлаб қолган эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Кимдир чалқанча ётиб инграрди, ёрдам сўрарди. — А. Убайдуллаев, Қонли издан

2. Жойни банд қилмоқ, жойлашмоқ.

Китоб стол устида ётибди.

Танчанинг устида бойнинг садаф тасбеҳи, кўзойнаги ётар эди. — Ойбек, Танланган асарлар

3. Сақланмоқ; турмоқ.

Кўйлак сандиқда ётибди.

Енгларининг тахидан бу кўйлакнинг нафталин ҳидини сингдириб, алла-қаерда узоқ вақт ётгани билиниб турарди. — А. Мухтор, Опа-сингиллар

4. Тунамоқ, ухламоқ.

Бола бешикда ётади.

Юринг, опажон, бугун бизникида ётинг [деди Рўзимат]. — А. Қаҳҳор

Ҳали ётмоққа вақт эрта эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

5. Касал бўлмоқ, тоби қочмоқ.

Бемор узоқ ётди.

Эшитдингизми, улуғ афандимнинг тоби қочиб қолибди. Боёқиш қаттиқ ётган эмиш. — С. Аҳмад, Ҳукм

Волидамиз бедом-дарак кетган икки ўғлининг дард-фироқида куйиб, ётиб қолибдилар. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

6. Ҳибсда бўлмоқ, қамалмоқ.

Ётиб чиқмоқ.

Қани у [Ёʻлчи], севикли ака, қаерда, қайси зиндонда ётади! — Ойбек, Танланган асарлар

Мирза Муҳиддин томонидан эҳтиёт чораси кўрилганича, бир йилдан ортиқроқ сўроқсиз ётди. — А. Қаҳҳор, Сароб

7. с. т. Тўхтамоқ, тўхтаб қолмоқ, ёпилмоқ.

Соат ётди. Трамвай-троллейбуслар ётган.

Самовар ётган, бир чол чойнак-пиёла артар, ҳовуз бўйидаги супада кимдир хур-рак отиб ухлар эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

8. бекор ётмоқ Равиш ва равишдошлар билан бирикиб, иш-ҳаракат ёки ҳолатнинг доимий, давомий эканлигини билдиради, масалан,, осилиб ётмоқ, ишлаб ётмоқ, қаровсиз ётмоқ.

Уч хонали уй бўм-бўш, ҳувуллаб ётарди. — А. Убайдуллаев, Қонли издан

Бу эълонлар олдида турли касбдаги одамлар уймаланиб ётади. — А. Мухтор, Опа-сингиллар