yoʻsin

ot 1. kam qoʻll. 1 Holat, tarz.

Shakarning yoʻsini oʻzgarmagan, uncha-muncha gap, nasihat bakor kelmasligi koʻrinib turibdi. — H. Nazir, Koʻkterak shabadasi

2. koʻm. vzf. Oʻxshatish, qiyos maʼnosini bildiradi.

Otabekning Margʻilonga borib kelishi shu yoʻsinda edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Soʻngra [qizcha] oʻz ishidan minnatdor yoʻsinda qora koʻzlarini atrofga bir javdiratib oldi-da, tez chiqib ketdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Shu yoʻsin qizlar oʻzlarining bir oʻrtoqlarini xotinlik dunyosiga uzatib, majlisdan tarqalishdilar. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

ot Zax yerlarda, tosh, daraxtlar ustida oʻsadigan ildizsiz mayda oʻsimlik, mox.

Tosh ustini yoʻsin qoplabdi.

Chelakni toʻldirib, qaddini rostladi. Qum, suvdan yoʻsin, yod hidi kelardi. — S. Nurov, Narvon