yoʻsin
ёʻсинyoʻsin I
ot 1. kam qoʻll. 1 Holat, tarz.
Shakarning yoʻsini oʻzgarmagan, uncha-muncha gap, nasihat bakor kelmasligi koʻrinib turibdi. — H. Nazir, Koʻkterak shabadasi
2. koʻm. vzf. Oʻxshatish, qiyos maʼnosini bildiradi.
Otabekning Margʻilonga borib kelishi shu yoʻsinda edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Soʻngra [qizcha] oʻz ishidan minnatdor yoʻsinda qora koʻzlarini atrofga bir javdiratib oldi-da, tez chiqib ketdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Shu yoʻsin qizlar oʻzlarining bir oʻrtoqlarini xotinlik dunyosiga uzatib, majlisdan tarqalishdilar. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
yoʻsin II
ot Zax yerlarda, tosh, daraxtlar ustida oʻsadigan ildizsiz mayda oʻsimlik, mox.
Tosh ustini yoʻsin qoplabdi.
Chelakni toʻldirib, qaddini rostladi. Qum, suvdan yoʻsin, yod hidi kelardi. — S. Nurov, Narvon
YOʻSIN
Biror narsa yoki ish-harakatning yuzaga kelishi, uning yoʻli.VESİLE
yoʻsin
порядок, способ, образ
shu yoʻsininda таким образом.
yoʻsin I
n order, manner, way
- shu yoʻsinda in this way; in this manner
yoʻsin II
n bot. moss
YOʻSIN
1. jaǵday, awhal, hal, turmıs
2. tárizli, sıyaqlı, uqsap
3. ósimlik túri
yoʻsin
Ordnung f, Reinfolge f