yoʻrgʻalamoq

fl. 1. Yoʻrgʻa yurish qilmoq (ot, eshak haqida).

Abdusamad amakining orqasiga mingashib oldim. Ot yoʻrgʻalab ketdi. — M. Mansurov, Yombi

Tagimdagi qashqa doʻnon bir meʼyorda yoʻrgʻalaydi. — M. Xayrullayev, Tilla marjon

2. Umuman, mayda va tez qadam bilan yurmoq.

Buxgalter soʻridan tushib, toʻy boʻlayotgan hovli tomon yoʻrgʻaladi. — M. Hazratqulov, Jurʼat

Shunday yoʻgʻon boʻlishiga qara-may, bedanaday yoʻrgʻaladi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

3. koʻchma Narsaning biror sath uzra tez harakatiga nisbatan qoʻllanadi.

Qalami yoʻrgʻalagan sari, yumaloq yuzi xiyol yorishib, qiyiq koʻzlari pirpirar edi. — M. Osim, Sehrli soʻz

[Munisning] Oq barmoqlari klavishlar usti-da yoʻrgʻalab, uning yurak soʻzlarini kuyga koʻchirar edi. — Z. Fatxullin, Soʻnmas yulduz

4. Yengil harakat, mayda qadamlar bilan oʻyinga, raqsga tushmoq.

Oʻyinchi yigit chetga chiqishi bilan kipriklariga surma qoʻygan bir juvon oʻrtaga chiqib yoʻrgʻalay boshladi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

[Xolmat:] Goʻzallarning goʻzali! Endi ikkitagina xursandchilik qilamiz-da. Bir yoʻrgʻalab berasiz-da! — Hamza, Boy ila xizmatchi