ёʻрғаламоқ

фл. 1. Ёʻрға юриш қилмоқ (от, эшак ҳақида).

Абдусамад амакининг орқасига мингашиб олдим. От ёʻрғалаб кетди. — М. Мансуров, Ёмби

Тагимдаги қашқа дўнон бир меъёрда ёʻрғалайди. — М. Хайруллаев, Тилла маржон

2. Умуман, майда ва тез қадам билан юрмоқ.

Бухгалтер сўридан тушиб, тўй бўлаётган ҳовли томон ёʻрғалади. — М. Ҳазратқулов, Журъат

Шундай ёʻғон бўлишига қара-май, беданадай ёʻрғалади. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

3. кўчма Нарсанинг бирор сатҳ узра тез ҳаракатига нисбатан қўлланади.

Қалами ёʻрғалаган сари, юмалоқ юзи хиёл ёришиб, қийиқ кўзлари пирпирар эди. — М. Осим, Сеҳрли сўз

[Муниснинг] Оқ бармоқлари клавишлар усти-да ёʻрғалаб, унинг юрак сўзларини куйга кўчирар эди. — З. Фатхуллин, Сўнмас юлдуз

4. Енгил ҳаракат, майда қадамлар билан ўйинга, рақсга тушмоқ.

Ўйинчи йигит четга чиқиши билан киприкларига сурма қўйган бир жувон ўртага чиқиб ёʻрғалай бошлади. — П. Турсун, Ўқитувчи

[Холмат:] Гўзалларнинг гўзали! Энди иккитагина хурсандчилик қиламиз-да. Бир ёʻрғалаб берасиз-да! — Ҳамза, Бой ила хизматчи