ёʻрға
yoʻrgʻaёʻрға И
от 1. Майда қадам ташлаб, тез юрадиган (от, эшак ҳақида).
[Мингбоши] Энг яхши зар чопонини кийиб, тилла камарини боғлаб, узун қиличини осиб, саман ёʻрғани миниб, ёʻлга чиқди. Чўлпон, — Кеча ва кундуз
Гулноранинг дадаси қишгача миниб юра қол, деб ёʻрға эшагини берган. — С. Сиёев, Ёруғлик
2. Шундай тарздаги юриш.
Жўра, бу қайноқ ҳаётни кўрмагандай, кўчанинг бир четидан от ёʻрғасига маҳлиё бўлиб борарди. — Ҳ. Шамс, Душман
Якка отнинг ёʻрғасидан чиқарми чанг? — Ғ, Ғулом
- Ёʻрғаси чиқмоқ Полвонга жир битувдики, ёʻрғаси чиқиб қолди — Ҳ. Назир, Ўтлар туташганда
- Ёʻрға чиқармоқ [Ҳожар:] Бу қора ер юткурнинг ёʻрға чиқаришини етти ухлаб тушида ким кўрибди? — Ҳамза, Паранжи сирлари