ёр
yorёр
ф. жл — дўст
1. Дилга яқин киши; Хамдам, дўст, муҳиб; ёрдамчи. м . . Аждодларимиз қиссаси
Зиёфатга ўртоқлар, ёр ва биродарлар келишди
Остимизда ўйнар отлар, Ҳар ким ўз кўнглини шодлар, Дўсту ёр, яхши улфатлар, Нуктадонлар, хуш қол энди — "Эрали ва Шерали"
ниҳоят, зафар уларга [массагетларга] ёр бўлиб, душманни орқага сура бошлашди — М. Осим
Арвоҳлар ёр, пирлар мададкор бўлиб, овимиз бароридан келсин — Ҳамза
2. Севгили, маъшуқ, маъшуқа
Вафодор ёр
Ёр, мунча зор этдинг мени? — С. Абдулла, Тоҳир ва Зуҳра
Мен келтирган атласни Ёрим солмас сандиққа — "Қўшикдар"