yor

1. Dilga yaqin kishi; Xamdam, doʻst, muhib; yordamchi. m . . Ajdodlarimiz qissasi

Ziyofatga oʻrtoqlar, yor va birodarlar kelishdi

Ostimizda oʻynar otlar, Har kim oʻz koʻnglini shodlar, Doʻstu yor, yaxshi ulfatlar, Nuktadonlar, xush qol endi — "Erali va Sherali"

nihoyat, zafar ularga [massagetlarga] yor boʻlib, dushmanni orqaga sura boshlashdi — M. Osim

Arvohlar yor, pirlar madadkor boʻlib, ovimiz baroridan kelsin — Hamza

2. Sevgili, maʼshuq, maʼshuqa

Vafodor yor

Yor, muncha zor etding meni? — S. Abdulla, Tohir va Zuhra

Men keltirgan atlasni Yorim solmas sandiqqa — "Qoʻshikdar"