ёʻқолмоқ

фл. 1. Ёʻқлик касб этмоқ, мавжудлиги барҳам топмоқ; ёʻқ бўлмоқ.

Сайёрамизда қанча тоғлар ёʻқолиб, яна қанча янгилари пайдо бўлди. — Фан ва турмуш

Сув қуриб, Қўштегирмон аллақачон ёʻқолиб кетган, оти қолган, холос. — А. Мухтор, Опа-сингиллар

2. Мавжуд жойини тарк этмоқ, ёʻқ бўлмоқ.

Уйда тутун ёʻқолган бўлса-да, аччиқ ҳид дарров унинг бурнига урилди. — Ойбек, Танланган асарлар

Омоннинг юзидаги табассум ёʻқолди, ўйланиб, жиддий оҳангда гапирди. — С. Кароматов, Олтин қум

3. Кўздан ёʻқ бўлмоқ, кўринмайдиган ҳолат касб этмоқ; ёʻқ бўлмоқ.

Арғимчоқ учгандай, болалар сувда баланд-паст бўлиб, гоҳ ёʻқолиб, гоҳ кўриниб, орқага қайтишарди. — Ҳ. Назир, Ёнар дарё

Қора Аҳмад бир ҳужрага кириб, узоқ вақт ёʻқолди. — Ойбек, Танланган асарлар

4. Бор-ёʻқлиги, кимда, қаердалиги номаълум ҳолат касб этмоқ; ёʻқ бўлмоқ.

От ёʻқолди. Пул ёʻқолди. Ёʻқолган пичоқнинг сопи олтин. — Мақол

Қизим ёʻқолди. Қаёққа учди, билмайман. — Ойбек, Танланган асарлар

5. с. т. Кетмоқ.

Ҳар тугул, бу кун уйига ёʻқолди. — Ойбек, Танланган асарлар