ёʻқламоқ

фл. 1. Ҳол-аҳвол сўрагани бормоқ ёки келмоқ.

Касални ёʻқлаб бормоқ.

Сиздан умидим шумиди, улуғ, наҳот ҳолинг не, деб бирор марта ёʻқлаб келмасангиз. — С. Аҳмад, Ҳукм

Раҳмат, Эътибор она, шундан-шунга овора бўлиб ёʻқлаб келибсиз!\. — Ғулом, Машъал

2. этн. Бирор муносабат билан муборакбод қилиб, совға олиб бормоқ.

Чақалоқни ёʻқлаб бормоқ.

Юсуф амаки бот-бот келар, қизи қатори мени ҳам совғалар билан ёʻқлаб турарди. — Ҳ. Назир, Кўктерак шабадаси

3. Бирор нарса ёки кимсани истаб суриштирмоқ, ахтармоқ, сўрамоқ.

Мирзакаримбой шубҳа билан боқиб сўради: — Келинг, кимни ёʻқлаб келдингиз бу ерга? — Ойбек, Танланган асарлар

Бек инқилоб бўлган йили Раҳим домлани ёʻқлаб, мачитга келганини эслади. — Ҳ. Ғулом, Машъал

4. Эсламоқ, ёдга олмоқ.

Наманган шаҳридан кецам, мени ёʻқлар кишим борму? — Машраб

Биз уларни ёʻқласак, улар бизни эслайдилар. — Н. Сафаров, Ҳаёт мактаби

Келур охир сени ҳам ёʻқлагудек бир замон яхши. — Муқимий

— Катта қиз бўлиб юрибсизми?-Шукур Ҳозиргина ёʻқлаб турган эдиг-а. — Н. Сафаров, Танланган асарлар