ёндашмоқ

фл. 1. Ёнма-ён келмоқ; яқинлашмоқ.

Яхшига ёндаш, ёмондан қоч. — Мақол

Бўтабой орқадан юрди ва буларни олдинга ўтказиб, Самандаровга ёндашиб, ундан секин: — Тинчликми? — деб сўради. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Гулсум сандалнинг четига, Ойимхонга ёндашиброқ ўтирди. — П. Турсун, Ўқитувчи

2. кўчма Муайян бир ишга маълум бир нуқтайи назардан қарамоқ.

Масалага тўғри ёндашмоқ.

Абдулла Қаҳҳор адабиётимизнинг долзарб масалаларига беҳад талабчанлик билан ёндашар эдилар. — К. Қаҳҳорова, Чорак аср ҳамнафас

Яқинлашмоқ, бирор фикрга оғмоқ, бирор нуқтайи назаридан қарамоқ.YANAŞMAK

1. подходить близко

2. стоять друг возле друга, стоять бок о бок

в come up (to), approach, go up (to)

jantasıw, jaqınlaw, jaqın keliw

herankommen vi s, herantreten vi s

• танқидий ёндашмоқ kritisch herangehen