ёлқин

сфт. 1. Ёнаётган нарсадан кўтарилувчи аланга.

Шох ўтиннинг ўчоқни тўлдириб ловуллатаётган ёлқини қорайган кўчага шуъла сочмоқда. — П. Турсун, Ўқитувчи

[Бектемир] Соф, лоларанг ёлқинга термилиб узоқ ўйлади. — Ойбек, Қуёш қораймас

2. Ёруғ, ёғду, шуъла, нур.

Ёнар эди Дон чироқлари Чироқларнинг ёлқин шуъласи Этган эди ойни асира. — Ҳ. Олимжон

Саҳнага берилган қип-қизил нур ёлқини залнинг ғира-шира қоронғилигида Маҳкамнинг юз чизиқларини бўрттириб, мардонавор қилиб кўрсатарди. — П. Қодиров, Уч илдиз

3. Ёлқин (эркаклар исми).