ёʻлиқмоқ

фл. 1. Дуч келмоқ, учратмоқ, учрашмоқ.

[Отабек] Бундай бўлмағур таклифни эшитмас(лик) учун онасига ёʻлиқишдан қочиб юришга мажбур бўлди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Ғайратинг бор экан, шунда синадим, Ёʻлиқса, изиллаб қочади девлар. — Равшан

2. Бирор иш-юмуш билан учрамоқ; учрашмоқ.

Ҳакимбойваччага ёʻлиқиб, унга ялинсангиз шояд сизга раҳм қилса. — Ойбек, Танланган асарлар

3. Дучор бўлмоқ, мубтало бўлмоқ; чалинмоқ.

Бечора турмуш қилганига бир йил бўлар-бўлмас шу дардга ёʻлиққан экан. — А. Қаҳҳор, Минг бир жон

Натижада юрак фалажига ёʻлиққани маълум бўлиб, шу куни кечаси вафот этди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён