ёʻлак

от 1. Кўчадан ҳовлига олиб борадиган, икки томони девор бўлган узун ёʻл.

Қулмат отани қидириб, ичкари билан таш-қарини қўшадиган кенггина ёʻлакка чиқди-да эшик тирқишидан ташқарига мўралади. — К. Яшин, Ҳамза

Йигитали хайрлашишни ҳам унутиб, ёʻлакдан кўча томон юрди. — Д. Нурий, Осмон устуни

2. Бино ичида хоналарга бориш учун хизмат қиладиган ёʻл; коридор.

Таниш кошонанинг беҳисоб шамлар зўрға ёритган тор ва узун ёʻлаклари кимсасиз эди. — О. Ёқубов, Кўҳна дунё

Ғойиб бино ёʻлагининг ҳар ер-ҳар ерида осиғлиқ деворий газеталарни кўрсатарди. — Ж. Абдуллахонов, Орият

3. айн. Ёʻлка.

Ўртасига атиргул, райҳон ва гултожихўроз экилган ҳовлининг ўнг томонидаги ёʻлак бўйлаб юриб, юқоридаги синч деворли пастак уйга киришди. — Муштум

Сезар — япроқ юракка ўхшар. Ҳа, шу оддий асал-ранг япроқ Тош ёʻлакка айланиб тушар. — Х. Даврон

Семонланган ариқчалардан жилдираб сув оқиб ётибди. Ёʻлаклар тоза. — С. Нуров, Нарвон