yol
ёлyol I
ot Bir qator hayvonlar gardani (boʻyni)da boʻladigan uzun yung, qil tutamlari.
Sher yoli.
Bugʻdoypoya yoqalab oʻtgan tuproq yoʻlda oq yolini yelpitib, boʻz ot yoʻrgʻalayapti. — Sh. Xolmirzayev, Bodom qishda gulladi
Tevarakdagi kishilar bir menga va bir toychamga qaraydilar. Men uyalib, toychamning yolini tarayman. — A. Qodiriy, Uloqsa
- Yuragida (yoki koʻkragida) yoli bor Haqiqiy erkak, mard. Lekin choʻlda yuragida yoli bor bahodirlar qoldi. — Nazarmat, Joʻrlar baland sayraydi— Qani, yuragida yoli bor sherlar boʻlsa, maydonga chiqsin, kanal qazib, qoʻriq ochamiz, — dedi Hamza. — N. Safarov, Olovli izlar
yol II
ot shv. Sayr, istirohat.
Yashil oʻrmon boʻlur hali Koʻl aylanasi, Yoz kunlari yol etkali Qushlar panasi. — Mirtemir
Hali ishga ruxsat yoʻq! Uch kun avval keldingiz, hozircha yol etingiz. Yashin va M. — Rahmon, Sirdaryo
Quyosh nimadandir xijil boʻlib qochganday, bulutlar orasida yol etadi, nasim esa bayroqlarni tin-may oʻynatadi. — Mirtemir, Tingla, hayot