yoʻgʻon

sft. 1. Koʻndalang kesimi katta.

Yoʻgʻon terak. Yoʻgʻon arqon. Yoʻgʻon ichak. Yoʻgʻon choʻziladi, ingichka uziladi. — Maqol

U ayvonning yoʻgʻon ustuniga tikilib turardi — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

Sherbek, yoʻgʻon bir juft qamchiday sochi taqimiga tushgan Nigora koʻzdan gʻoyib boʻlguncha, alam ichida tikilib turdi. — S. Anorboyev, Oqsoy

2. Doʻrillagan (ovoz haqida).

Uning egasi Malikaxon baland boʻyli, ovozi ham erkaklarning ovozidek yoʻgʻon, satangnamo xotin edi. — S. Zunnunova, Gulxan

Buni bilmagan, balki bilgisi ham kelmagan Qulmat qora esa, goʻr ichidan gapirganday, past va yoʻgʻon ovoz bilan davom etdi. — A. Muxtor, Opa-singillar

3. koʻchma Shakl, miqdor va boshqalar jihatlardan katta; salmoqli, salobatli.

Yoʻgʻon odam.

Oʻlikni koʻmib kelish qiyin emas, lekin yoʻgʻon chiqimlari keyin chiqadi, bilasanlar. — Oybek, Tanlangan asarlar

[Komil:] E, hali koʻp bellashamiz. Ishning yoʻgʻonlari endi chiqadiganga oʻxshaydi. — Uygʻun, Hayot qoʻshigʻi