ёʻғон

сфт. 1. Кўндаланг кесими катта.

Ёʻғон терак. Ёʻғон арқон. Ёʻғон ичак. Ёʻғон чўзилади, ингичка узилади. — Мақол

У айвоннинг ёʻғон устунига тикилиб турарди — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

Шербек, ёʻғон бир жуфт қамчидай сочи тақимига тушган Нигора кўздан ғойиб бўлгунча, алам ичида тикилиб турди. — С. Анорбоев, Оқсой

2. Дўриллаган (овоз ҳақида).

Унинг эгаси Маликахон баланд бўйли, овози ҳам эркакларнинг овозидек ёʻғон, сатангнамо хотин эди. — С. Зуннунова, Гулхан

Буни билмаган, балки билгиси ҳам келмаган Қулмат қора эса, гўр ичидан гапиргандай, паст ва ёʻғон овоз билан давом этди. — А. Мухтор, Опа-сингиллар

3. кўчма Шакл, миқдор ва бошқалар жиҳатлардан катта; салмоқли, салобатли.

Ёʻғон одам.

Ўликни кўмиб келиш қийин эмас, лекин ёʻғон чиқимлари кейин чиқади, биласанлар. — Ойбек, Танланган асарлар

[Комил:] Э, ҳали кўп беллашамиз. Ишнинг ёʻғонлари энди чиқадиганга ўхшайди. — Уйғун, Ҳаёт қўшиғи