йирингламоқ

фл. Йиринг ҳосил қилмоқ, ҳосил бўлмоқ; йиринг олмоқ, йиринг бойламоқ.

Оёқларидаги занжирнинг сиқувини ҳам, елкасидаги йиринглаб кетган чуқур яранинг оғриғини ҳам унутган темирчи эн-тикиб, озод деган сўзни такрорлади. — Ш. Тошматов, Эрк қуши

гноиться, загнаиваться

в suppurate, fester, ooze

irińlesiw, iriń payda bolıw

eitern vi