yiqilmoq

fl. 1. Tik holatini yoʻqotib, yer tomon tushmoq; qulamoq.

Koʻkka boqqan yiqilar. — Maqol

Said Jalolxon oʻrnidan turgan edi, gandiraklab yiqildi. — A. Qahhor, Bashorat

Isfandiyorxon Avazning betiga shapaloq tortib yubordi. Avaz gandirakladi-yu, yiqilmadi. — S. Siyoyev, Avaz

Koʻchada gursillab devorlar yiqiladi, sharaqlab daraxtlar qulaydi. — A. Qahhor, Bashorat

2. Tepadagi joyidan pastga tomon qulamoq.

Daraxtdan yiqilmoq. Tomdan yiqilmoq.

Chavandozlardan biri marraga yaqin qolgan-da, otdan yiqilib tushdi. — K. Yashin, Hamza

3. Kurashda yengilmoq, magʻlubiyatga uchramoq.

Yiqitgan mard emas, yiqilganni turgʻizib qoʻygan mard. — Maqol

Yiqilgan kurashga toʻymas. — Maqol

4. koʻchma Imtihonda yomon baho olmoq, sinovdan oʻtolmay qolmoq.

[Nigora] Toshkentga oʻqishga kelgan ekan, kimyodan topshira ol-may yiqilibdi. — M. Qoriyev, Oydin kechalar

5. koʻchma Hokimiyatdan mahrum boʻlmoq, ajralmoq; agʻdarilmoq; yoʻq qilinmoq.

Mustabid hokimiyat yiqildi.