йиғинчоқ

сфт. 1. Саранжом-сариштали, тартибли; ихчам.

Йиғинчоққина уй. Йиғинчоқ бир ҳовли.

Янги топшириқ Рауфни янада йиғинчоқ ва илдам қилиб қўйди. — Ўзбекистон қўриқлари

2. откам қўлл. Йиғин, йиғилиш жойи.

Ҳиротдаги бекзода, вазирзодаларнинг кечки базмларига, йиғинчоқларига бориб, куйи, сози билан ўлтиришни қизитиб, ўз қорнини тўйдирар эди. — Ойбек, Навоий

Жўралашган ҳаётнинг йиғинчоқлари чойхоналаримиз бўлсин. — Ғ. Ғулом

а neat, tidy