yigʻinchoq

sft. 1. Saranjom-sarishtali, tartibli; ixcham.

Yigʻinchoqqina uy. Yigʻinchoq bir hovli.

Yangi topshiriq Raufni yanada yigʻinchoq va ildam qilib qoʻydi. — Oʻzbekiston qoʻriqlari

2. otkam qoʻll. Yigʻin, yigʻilish joyi.

Hirotdagi bekzoda, vazirzodalarning kechki bazmlariga, yigʻinchoqlariga borib, kuyi, sozi bilan oʻltirishni qizitib, oʻz qornini toʻydirar edi. — Oybek, Navoiy

Joʻralashgan hayotning yigʻinchoqlari choyxonalarimiz boʻlsin. — Gʻ. Gʻulom

a neat, tidy