йиғи
yigʻiйиғи
от 1. Ғам-алам, оғриқ, изтироб ва шу кабилар туфайли юзага келадиган руҳий ҳолатнинг кўз ёши, ўзига хос товуш билан куза-тиладиган ифодаси, шундай ҳолат билан юзага келадиган кўз ёши, товуш.
Кампир йиғидан ўзини тиёлмади. Гўдак йиғиси.
Ғуломжон йиғлаб юборди. Унинг йиғиси устига болалар югуриб киришди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Ичкари уйдан келаётган чақалоқ йиғиси Аҳмаднинг фикрини бўлди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат
Энди йиғидан фойда ёʻқ. Бўлди, бас қил. — К. Яшин, Ҳамза
2. этн. Марҳумни хотирлаб ўтказиладиган аза маросими.
Йиғи бошламоқ.
- Йиғи чиқармоқ Киши вафоти муносабати билан кўпчилик бўлиб, овоз чиқариб, айтиб йиғламоқ.
- Шайтон йиғиси Ёлғон йиғи, мунофиқона кўз ёши. У буни узатиладиган қизларнинг шайтон йиғиси деб тушунади. — Ойбек, Танланган асарлар
ЙИҒИ
Кўз ёши тўкиш.AĞLAMA, AĞLAYIŞ
йиғи
плач, рыдание
- йиғи бермоқ хором оплакивать умершего (о родственниках)
йиғи
н weeping, crying, sobbing
ЙИҒИ
jılaw
йиғи
Weinen n
Йиғи
русчаплач, оплакивание покойникаинглизчаcry, mourning, bemoanфрансузчаpleur, sanglotарабчаبُكَاءٌ, نَدْبٌ, نُوَاحٌ