yerli

sft. Yerga ega, yeri bor.

[Yoʻlchi] Miroblar bilan ogʻiz-burun oʻpishgan katta yerlilar, boy dehqonlar zoʻravonligidan, ekini qurib qaqragan kambagʻal dehqonlarga doʻq qilib, gʻalva koʻtarishidan nafratlanar edi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Oʻrtoq Ochildi Tik-tepaning oʻzidan chiqqan, kam yerli kambagʻal dehqon bolasi. — A. Qodiriy, Obid ketmon