емирмоқ

фл. 1. Қўпориб, ағдариб туширмоқ, нуратмоқ.

Сув соҳилни емирар, алам — дилни. — Мақол

Қирғоқларни емирган Аму, Тоғ-у тошни кемирган Аму. — Э. Раҳим

2. кўчма Харобага, вайронага айлантирмоқ, бузмоқ.

Душман қанчалик гангитилса, унинг ўт очиш нуқталари қанча кўп емириб ташланса, ҳужумнинг муваффақияти шунча муқаррар бўлади. — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз

3. Ёʻқ қилмоқ, барбод қилмоқ, тугатмоқ.

Умрни меҳнат эмас, ғам емиради. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар

Сизнинг ёрдамингиз менга болшевикларнинг ўсиб бораётган кучини емириш учун керак. — Н. Сафаров, Танланган асарлар

Қўпориб, ағдариб туширмоқ, нуратмоқ.KEMİRİLMEK, AŞINDIRMAK

1. разрушать, ломать

2. свергать, низвергать, крушить

в 1. destroy, demolish, wreck

2. frustrate

3. erode

1. jemiriw, qoparıw, awdarıw, unıratıw

3. joq etiw, opat etiw, tawısıw

zerstören vt, verpfuschen vt, beschädigen vt