елпиғич

от 1. Елпиш-елпиниш учун ишлатиладиган ярим доира ёки доира шаклидаги буюм.

Мирзо Баҳром хитойи елпиғич билан ўзини елпиди. — А. Қаҳҳор, Мирзо

Афанди товуқ патидан ранг-баранг елпиғич ясаб, бозорга олиб чиқди. — Латифалар

Товуслар кўркам думларини елпиғич каби ёйиб, аста мағрур юришади. — Ойбек, Навоий

2. Умуман, елпийдиган нарса.

Иккинчиси югурганча ҳужрадан бўйра елпиғични олиб чиқиб, оловни елпиди. — Саодат

Отлар думларини елпиғич қилар ва косилкани ялқовлик билан тортарди. — С. Анорбоев, Оқсой

Елпиш, елпиниш учун ишлатиладиган ярим доира ёки доира шаклидаги дастали буюм.YELPAZE

веер, опахало

jelpigish, jelpiytuǵın, jelpip hawa keltiretuǵın

• елпиғич билан елпимоқ sich (mit dem Fächer) fächeln vt