елмоқ

фл. 1. Ҳаракатга келмоқ, эсмоқ.

Шамол ўйнаб, шамол елади. — Э. Раҳим

Қир устида шабада Бир текисда елмоқда. — З. Диёр

2. Шамолда, шамол кучи билан юрмоқ, учмоқ.

Ҳайдар ота унинг кетида қолиб, аста-секин елиб юрган сарғимтир чангга қараганича хомуш қолган эди. — А. Қаҳҳор, Асрор бобо

3. Тез юрмоқ, югурмоқ, шамолдек учмоқ.

Аскарлар турнадай тизилиб, елиб кетишди. — П. Турсун, Ўқитувчи

Поезд шу қадар елмоқдаки, Норматнинг назарида поёнсиз дашт чир айланиб, телеграф столбалари унга қараб чопиб кетаётгандай. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

Аваз аравага чиқиб улгурмай, от елиб кетди. — С. Сиёев, Ёруғлик

4. шв. Елдирмоқ.

Майдон-майдон бедовларни елинглар — Эргаш Жуманбулбул ўғли

Текис ерда бедов отни еламан. — Ойсулув

в rush (speed, tear) along, whirl away of full spead

1. jeliw, esiw

2. samal kúshi menen júriw, ushıw

3. tez júriw, juwırıw, shabıw, samalday ushıw, zıńǵıw

↑ dahineilen vi, dahinjagen vi, dahinstürmen vi, rennen vi