ечмоқ

фл. 1. Боғичини, боғини ёзмоқ, бўшатмоқ.

Белбоғни ечмоқ.

Чий эшикнинг боғичини ечиб кўтарганида, инграш яна эшитилди. — А. Мухтор, Қорақалпоқ қиссаси

Ҳаво ҳали исимаган бўлса ҳам, хомсемиз ҳоким формасининг кўкрак тугмаларини ечиб ташлаб, елпинишга тутинди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

2. Ўримини ёзмоқ.

У [Кумуш) бу кечаси кўрган баъзи тушларини Ота-бекнинг бу кун келишига ёʻйди-да, эрталабдан туриб, сочларини ечди. А. — Қодирий, Ўтган кунлар

3. Кийилган кийимни жойидан, эгнидан олмоқ.

Тўнни ечмоқ. Кўйлакни ечмоқ. Этикни ечмоқ.

Малла киши янги бузи кавушини даҳлизда ечиб, чап ёқдаги каттакон хонага кирди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Кўприк устида баланд пошнали туфлисини ечиб олган бир аёл машинага қўл кўтарди. — С. Аҳмад, Уфқ

Насиба унинг носкисини еча бошлади, — А. Қаҳҳор, Оғриқ тишлар

4. Қўйилган, солинган, боғланган нар-сани олмоқ, ундан холи қилмоқ, бўшатмоқ.

Учинчи аравага ортиб олинган бедадан ташлаб, эгар-жабдуқларини, юганларини ечиб қўйишди. — Мирмуҳсин, Меъмор

Салдан кейин эшакдай келадиган икки итини ечиб юборди. — С. Сиёев, Аваз

5. Математик мисол, масала кабиларни ишламоқ, ечими (жавоби)ни топмоқ, белгиламоқ.

икки бола: бири қиз, бири йигитча масала ечиш билан овора. — А. Мухтор, Чинор

6. кўчма Маъносини очиб бермоқ, ечимини белгиламоқ; ҳал қилмоқ.

Шайбонийхон бу тугунни ҳам султон ва аъёнларга ёқадиган бир усталик билан ечганидан кўпчилик мамнун эди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

Бу муаммони кекса бир жангчи ечиб берди. — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз

Аммо қанчалик мушкул иш бўлмасин, жумбоқни ечамиз. — С. Кароматов, Олтин қум