ястанмоқ

фл. 1. Оёқ-қўлни узатиб, ётган ёки ўтирган ҳолда ўзини эркин тутмоқ; ясланмоқ.

Кампир диванда ястаниб ётарди.

Майсага ястаниб ётган Сувонжон Нигорага ён томондан келиб қўшилган жилғанинг лабини кўрсатди. — С. Анорбоев, Оқсой

Мана бугун қулинг ўргилсин бир хиёбонки, кўланкасида ястангинг келади. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар

Қўли креслонинг ён суянчиғига ястанган Латифжоннинг иссиқ билагига тегай-тегай деб турарди. — Ж. Абдуллахонов, Тўфон

2. Ернинг маълум сатҳини қоплаб, эгаллаб ётмоқ, чўзилиб ёйилиб ётмоқ.

Нариги томонда эса, кун нурида қизиган оқ-сариқ қумлар ястаниб ётарди. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли

Буларнинг орқасида шакар-қамиш, каноп, жўхори ва ҳар нав сабзавотлар билан қопланган кўм-кўк далалар ястанган. — Ойбек, Нур қидириб