yastanmoq

fl. 1. Oyoq-qoʻlni uzatib, yotgan yoki oʻtirgan holda oʻzini erkin tutmoq; yaslanmoq.

Kampir divanda yastanib yotardi.

Maysaga yastanib yotgan Suvonjon Nigoraga yon tomondan kelib qoʻshilgan jilgʻaning labini koʻrsatdi. — S. Anorboyev, Oqsoy

Mana bugun quling oʻrgilsin bir xiyobonki, koʻlankasida yastanging keladi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar

Qoʻli kresloning yon suyanchigʻiga yastangan Latifjonning issiq bilagiga tegay-tegay deb turardi. — J. Abdullaxonov, Toʻfon

2. Yerning maʼlum sathini qoplab, egallab yotmoq, choʻzilib yoyilib yotmoq.

Narigi tomonda esa, kun nurida qizigan oq-sariq qumlar yastanib yotardi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli

Bularning orqasida shakar-qamish, kanop, joʻxori va har nav sabzavotlar bilan qoplangan koʻm-koʻk dalalar yastangan. — Oybek, Nur qidirib