yarashmoq

fl. Oʻzaro urush-janjalni toʻxtatmoq, arazsiz holatga oʻtmoq.

[Kumush:} Men hali urushigʻlik holdaman, yarashganim yoʻq! — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Unaqa olifta boʻlsa, kelmasin edi! Yarashgani kelganmi? Uy koʻrgani kelganmi? — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Soli singillari bilan yarashdi. Oʻrtada uzilib qolgan aloqa tiklandi. — H. Nosirova, Men oʻzbek qiziman

fl. 1. Koʻrinish, qad-qomat va shu kabilar jihatdan chiroyini ochadigan boʻlib turmoq; yoqimlilik, koʻrkamlik baxsh etmoq.

Bu libos sizga juda ham yarashibdi.

Oppoq soqoli xush qomatiga juda yarashgan, yarashgangina emas, balki unga allaqanday salobat baxsh etib turardi. — K. Yashin, Hamza

Unga harbiy kiyim juda ham yarashgan va butunlay oʻzgartirib yuborgan edi. — I. Rahim, Chin muhabbat

Gul ham yarashganga yarashar ekan. Sizga yarashmabdi. — Uygʻun, Hayot qoʻshigʻi

2. Munosib tushmoq (kishining ish-harakat, qiliq-qilmishlari haqida).

Baxillik iqtidorsiz odamlarga yarashadi — S. Siyoyev, Avaz

oʻzini koʻrgan kishining koʻzi quvnaydi, shoʻxligi, qoʻying-chi, barcha qiliqlari oʻziga yarashadi. — K. Yashin, Hamza

Gʻulom-jon sevgi vasvasasiga uchganini, shaʼniga yarashmagan qiliq qilganini endi angladi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha