ярамас

сфт. 1. Ярамоқ феълидан сифатдош.

Бўйнидан бойланган ит овга ярамас. — Мақол

2. Ахлоқ-одоб, қоида, тартиб меъёрларига тўғри келмайдиган; бўлмағур.

Кайф таъсирида шундай ярамас ишлар қилинадики, терининг қалинлигига қарамай, титрашга тўғри келади. — Газетадан

Хўш, тарбия ўчоғида қачонгача бу ярамас ҳолат давом этади. — Муштум

3. Иши, феъл-атвори ахлоқ-одоб меъёрларига тўғри келмайдиган; ахлоқан нобоп, бузуқ.

Шубҳа-ю бад олиш, ярамас кимсаларнинг фитнаси бизни подшо қаҳрига гирифтор қилди. — Мирмуҳсин, Меъмор

Ҳой, қанақа ярамас боласан, туш томдан. Ҳе, ахлоқсиз! — С. Аҳмад, Сайланма

4. Шундай хулқ, хислатга эга бўлган шахсга нисбатли ҳақорат учун қўлланади.

Тўхта, деяпман сенга, ярамас! Ҳозир мушукдай деразадан отиб юбораман! — С. Сиёев, Отлиқ аёл

Кўзимга кўринма, ярамас — Ж. Абдуллахонов, Хонадон