yakka

sft. 1. ayn. Yagona 1.

Yakka tup oʻrik. Yakka oʻzim kelaman. Yakka bortli kostyum.

Munisxon onaning yakka qizi edi. — S. Zunnunova, Mehnat va turmush

Qishloq tinchligini buzgan bu yakka ot tuyoqlarining taraq-turuqi, taqalarning toshlarga urilishidan chiqqan yalt-yult chaqmoq dam oʻtmay uzoqlashdi. — S. Anorboyev, Oqsoy

Biron qonunni buzsang, jazosini oʻzing yakka tortasan. — A. Qahhor, Oltin yulduz

2. Hech kimsiz; yolgʻiz, kimsasiz.

Zaynab qoldi bechora yakka Na bir sirdosh, nada bir yoʻldosh. — H. Olimjon

Nima boʻlsa ham yakkaman Koʻza kunda emas, kunida sinadi. — Oysuluv

Bir qoyada garillab chaqiradi, Dobili yarqillab, bir odam yakka. — Nurali

3. ayn. Yagona 2.

Ezgulik bobida faqat u yakka, Faqat u barchaga teng va barobar. — A. Oripov

4. Boshqalarga qoʻshilmasdan, oʻzi alohida boʻlgan.

Yakka hunarmand. Yakka dehqon.

Gapning boshi shuki, oʻsha sen pul qistab borganda, u Haydar hojidan ajrab, oʻzi yakka doʻkon ochish harakatida yurgan edi. — A. Qahhor, Sarob

5. koʻm. vzf. kam qoʻll. Faqat.

Yolgʻiz meni oʻyla intizor, Oʻylaringda men yashay yakka. — R. Parfi