хуштор

от 1. Бирор кимсани севган, унга кўнгил қўйган киши; ошиқ.

Шу гўзал қизнинг хуштори бўлдим, Санъатин кўриб, завқларга тўлдим. — А. Пўлат

Қамархонга хуштор бўлганларнинг сон-саноғи ёʻқ экан. — Эртаклар

2. Бирор нарса билан жуда қизиқадиган, унга меҳр қўйган; иштиёқманд, орзуманд.

Эҳтимол, булоқдан чиқаётган бу тиниқ сувнинг хуштори, кушандаси кўпдир: бу сув тоғ-у тошни тўлдириб юрган қушлар, кавак-кандикларда истиқомат қиладиган жониворлардан ортмас. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

— Идорада ўтириб қиладиган иш раёнимизда ҳам топилади, — деди [Мўмина] гапни шарт кесиб, — унақа ишга хуштор бўлганимда, бу ерга [Мирзачўлга] келиб нима қилардим. — Ҳ. Нурий, Лочин боласи — лочин

1. Бирор кимсани севган, унга кўнгил қўйган киши, ошиқ.AŞIK

2. Бирор нарсага меҳр қўйган, иштиёқманд, орзуманд.HAYRAN

1. н lover

2. а enamoured (of), in love

1. ashıq, ashıq bolģan, súyip qalģan

2. qushtar, háwes, qızıqqan

1. адж. ↓, geliebt, heißgeliebt

2. субст. Verliebte m, f

русчавлюблённый, влюблённаяинглизчаman in love, enamoured (of), one with amorous feelingфрансузчаamoureuxарабчаعَاشِقٌ