хуруж

от 1. Тўсатдан ҳужум қилиш; ҳужум.

Танк орқасидан келаётган душман пулемётчилари хуруж қилиб қолди. Назармат, — Жўрлар баланд сайрайди

Хуруж қилаётган оломон турган жойида қотиб қолди. — К. Яшин, Ҳамза

2. кўчма Иссиқ, совуқ, шамол, ёмғир, ўт, сув каби табиат кучларининг ҳамласи; авжига чиқиши, кучайиши.

Хуруж қилмоқ.

Шамол яна хуруж қилади, дарахтларнинг кўксини тилка-пора қилиб шовуллайди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат

Ногаҳон хуруж қилган бу ёмғир уни анча шошириб қўйган эди. — С. Аҳмад, Ойдин кечалар

3. Касалликнинг кучайиши.

Иситма хуруж қилиб, [Башорат холанинг] ҳамма ёғи қақшаб оғриди. — А. Мираҳмедов, Кулган чечаклар

4. с. т. Бирор салбий нарсага берилиб кетиш, ружу қилиш.

Ашир, хотини Хўжабековга тегиб кетгандан кейин, ичкиликка хуруж қилди. — С. Анорбоев, Оқсой