xunob
хунобxunob
sft. 1. Toqati toq; diqqat, boʻgʻilgan, tajang.
Ikki haftadan beri suv ololmay [moʻysafid] xunob ekan. — Oybek, Tanlangan asarlar
[Anvar:] Mayli. Men ham tezroq qaytishim kerak. Alimardon ham xunob boʻlib oʻtirgandir. — Oʻ. Hoshimov, Bahor qaytmaydi
2. koʻchma Qiyin, ogʻir, mushkul, sermashaqqat, serdiqqat.
Xunob vazifa.
Olamda zargarlikdek xunob ish boʻlmas derdim, bularniki yana sermashaqqat ekan. — Oybek, Navoiy
- Xunob qilmoq Asabiylashtirmoq. [Zebi Akromxonga:] Joningizga tegib, xunob qildim. — Sh. Rashidov, Qudratli toʻlqin
- Xunobi oshmoq (yoki chiqmoq) Oʻta diqqat boʻlmoq. — Yuring, ketdik! — dedi past ovoz bilan xunobi oshgan Koʻchqorvoy aka. — Mirmuhsin, Ildizlar va yaproqlarQoʻchqor xunobi chiqib, qoʻlini siltadi. — O. Yoqubov, Er boshiga ish tushsa