xor
хорxor I
sft. 1. Beeʼtibor; kamsitilgan, tahqirlangan.
Ochman! Yalangʻochman! Xorman! Siz u deb soʻkasiz, bu deb soʻkasiz, bas-da shuncha xoʻrlanganim! — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
2. Nochor ahvolga tushgan; gʻoyat qashshoq.
Hunar — zar, hunarsiz — xor. — Maqol
Hunarli el xor boʻlmas. — Maqol
3. Beqadr, qimmati tushgan.
Bozorda mevalar xor.
- Xor boʻlmoq Beqadr, behurmat boʻlmoq. [Muqimiy:] Haqiqat istaganlar boʻldilar xor, Kimiki muttahamdur, yurtga sarkor. — S. Abdulla, Ota va oʻgʻil
- Xor qilmoq (yoki tutmoq) Beqadr, behurmat qilmoq; ayanchli ahvolga solmoq. Bu uch bolani Nodira xor qilib qoʻyishni istamasa ham, erining faqirligi bunga mone edi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon[Oʻzbek oyim Zaynabga:] Kelinni xor tutar ekan, demasinlar, sen ham oʻzingni tuzat! — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
xor II
sft. kt. Gul tikani.
Gul deb sanchib edim boshimga, Quruq tikan, xor ekanin bilmadim. Fozil Yoʻldosh oʻgʻli.
xor III
sft. 1. Vokal ashulalarni birgalikda ijro etuvchi, 12 kishidan ortiq boʻlgan ashulachilar jamoasi.
Xor ansambli. Xor ijrochilari.
2. Shunday jamoa ijrosi uchun yozilgan koʻp ovozli musiqa asari.
Toʻxtasin aka ularga [havaskorlarga] yangi yozilgan xor va laparlar oʻrgatar edi. — S. Abdulla, Xalq bastakori