хиёнатчи

от 1. Аҳдида турмайдиган, бировнинг ишончини ёки ишониб топширган нарсасини суиистеъмол қиладиган киши; алдоқчи, муттаҳам.

Унинг [Ҳамзахўжаевнинг] олдида уч ёʻл бор. Биринчиси — хиёнатчиларнинг патини тўзғитадиган ҳамлага ўтиш. — Муштум

2. Сотқин, хоин.

Чиғатой ўз аскарларидан кўра шаҳар ичидаги хиёнатчиларга кўп умид боғлар эди. — М. Осим, Карвон ёʻлларида

qıyanetshi, qıyanetshil, satqın, dushpan

Verräter(in) m, f