хирпа

от 1. Бир томони тошга ишқаб силлиқланган; сийқаси чиққан, силлиқ (ошиқ ҳақида).

[Султон киссавур] Қўлида тўртта хирпа ошиқни ўйнаб келар эди. — Ғ. Ғулом, Шум бола

2. кўчма Кўпни кўрган; қув, туллак.

Тулкиликда бу одам хирпа бўлиб кетган. — Мирмуҳсин, Қизил дурралар

[У| Баъзи эски хир-па амалдорларнинг кирдикорларини ўрганди. — Ойбек, Навоий

1. sıypaq, tasqa ısqılanǵan (asıq haqqında)

2. авıс. kópti kórgen, hiyleker, sumıray, ishmerez